Жақында Астанада «Самұрық-Қазына» төңірегіндегі жемқорлыққа қатысты оқиғалар қоғамның назарын аударды. Миллиондаған доллардың терезеден лақтырылуы туралы көріністер де елдің есінде қалды.
Бір сәт ойланайықшы: кешегі жағымпаздар бүгін мемлекеттік байлықтың қожасына айналса, бұған кім кінәлі?!.
Жүйе ме, әлде сол жүйені қалыптастырған адамдар ма?!.
Меніңше, «Самұрық-Қазына» қорын басқару жүйесін түбегейлі қайта қарау қажет… Мемлекеттің ішінде мемлекет құрып, есепсіз билік пен бақылаусыз қаржыға жол ашқан бұрынғы басқару үлгісінің салдары әлі де сезіліп келеді.
2011 жылы Президенттің сайлауалды бағдарламасына қатысты ұсынысымда Парламент арқылы жемқорлық үшін өлім жазасын енгізу мәселесін көтерген едім. Сол кезде «Сіз өте қатыгез адам екенсіз» деп сынағандар да болды.
Әрине, өлім жазасы – адам құқығы мен әділеттілік тұрғысынан аса күрделі мәселе. Оның үстіне, қате сот шешімінің орнын ештеңе толтыра алмайды. Оңтүстік Кореяда да жемқорлыққа қатысы бар бұрынғы президенттер қылмыстық жауапкершілікке тартылған, бірақ оларды ату жазасына кесу туралы мәлімет дұрыс емес.
Дегенмен, бір нәрсе анық: жемқорлықпен күрес тек ұранмен, комиссия құрумен немесе кезекті басшыны қызметтен алумен бітпеуі керек.
Заң бәріне бірдей болуы тиіс. Ұрланған мемлекеттік қаржы қайтарылып, кінәлілер лауазымына қарамастан әділ сот алдында жауап беруі керек. Мемлекеттік мекемелердің қаржысы ашық, басшылары халық алдында есеп беретін жүйе қалыптасуы қажет.
Жемқорлықтың тамыры – жағымпаздықта, жазасыздықта және бақылаусыз билікте.
Жағымпаздар жарысының жеңімпаздары көбеймеуі үшін, ең алдымен, сол жарыстың ережесін өзгерту керек!
P.S. Жемқорлықты тек жазамен емес, оны туғызатын жүйені өзгерту арқылы жою. Өлім жазасынан да маңызды мәселе – ұрланған ақшаны қайтару, әділ сот және биліктің ашықтығы….
Қысқаша осы.
Сәбетқазы НҰРСИЛА,
Кереку қаласы.
Әлеуметтік желідегі парақшасынан алынды.
Фото: shyndyk.kz
Пікірлер жоқ. Бірінші болыңыз!