Айгүл РАХМАНҚЫЗЫ, ЛОР дәрігері, хирург:
Құлаққаптың дауысын айналадағы шуды басатындай көтеріп қою, құлақ бітелсе, «өзі ашылар» деп күту, ауырғанда таныстың кеңесімен дәрі тамызу көпшілікке үйреншікті. Бірақ есту қабілетіне қауіп төндіретін жағдайлар кейде осындай қарапайым әдеттерден басталады. Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының мәліметінше, әлемде 1 миллиардтан астам жас адам дыбысты қауіпсіз тыңдау талаптарын сақтамау салдарынан есту қабілетін қайтымсыз жоғалту қаупіне ұшырап отыр. Бұған құлаққаптағы қатты музыкамен қатар концерттер мен ойын-сауық орындарындағы шамадан тыс шу да әсер етеді.
Құлақтағы шуыл нені білдіреді, күнделікті тазалықтың қай тұсы зиян, қай кезде дәрігерге баруды кейінге қалдыруға болмайды? Осы және өзге де сауалдар төңірегінде Алматы қаласындағы «Рахат» медициналық клиникасының жоғары санатты ЛОР дәрігері, хирург Айгүл Рахманқызымен әңгімелестік.
– Соңғы жылдары есту қабілеті төмендеген жастар көбейді ме? Бұған құлаққаппен қатты музыка тыңдау қаншалықты әсер етеді?
– Есту қабілетінің нашарлауы жастарда да кездеседі. Оның соңғы жылдары қаншалықты көбейгенін нақты айту үшін салыстырмалы статистика қажет. Ал қатты дыбыстың есту мүшесіне зияны дәлелденген. Құлаққаппен музыканы жоғары дауыста ұзақ тыңдау ішкі құлақтағы дыбысты қабылдайтын түкті жасушаларды зақымдауы мүмкін. Адамда бұл жасушалар қайта өспейді, сондықтан олардың зақымдануынан болған есту жоғалуы тұрақты болуы ықтимал. Әуелде адам шулы жерде айтылған сөзді ажыратуға қиналып, әңгімелесушіден сөзін қайталауды сұрай бастайды немесе құрылғының дауысын бұрынғыдан көтере береді. Мұндай өзгерістерді елеусіз қалдырмаған жөн.
Қауіп дыбыстың қаттылығына да, оны қанша уақыт тыңдайтынымызға да байланысты. Мысалы, ДДҰ ересектер үшін 80 децибел деңгейіндегі дыбысты тыңдаудың апталық қауіпсіз уақытын 40 сағатқа дейін деп көрсетеді. Дыбыс 90 децибелге көтерілсе, бұл уақыт аптасына 4 сағатқа дейін қысқарады. Сондықтан «дауысын 60 пайыздан асырмай, 60 минут тыңдасам, еш зияны жоқ» деп түсінуге болмайды. Әр құрылғының дыбыс қуаты әртүрлі. Дауысты бәсеңдетіп, тыңдау арасында тыныштықта үзіліс жасау, құрылғының дыбыс деңгейі туралы ескертулерді ескеру қажет. Айналадағы шуды басу үшін музыканы қатайта бермеу де маңызды.
– Құлақтағы шуылға, яғни тиннитусқа шағымданатындар бар. Ол қандай аурулардың белгісі болуы мүмкін?
– Тиннитус кезінде сырттан дыбыс шықпаса да, адам құлағынан ызың, гуіл, шыңыл естиді. Оның себебі әртүрлі болады. Құлықтың тығындалуы, құлақтың қабынуы, қатты дыбыстың әсері немесе есту қабілетінің төмендеуі осындай белгі беруі мүмкін. Кейбір дәрілердің жанама әсерінен де шуыл пайда болады.
Сирегірек жағдайда ол ішкі құлақ ауруларымен, соның ішінде Меньер ауруымен байланысты болуы ықтимал. Мұндайда шуылға бас айналу, құлақтың бітелуі және естудің өзгеруі қосылады. Қан тамырларындағы өзгерістер, кейбір қалқанша безі аурулары мен қант диабеті де тиннитуспен қатар кездесуі мүмкін. Дегенмен, құлақтағы шуға қарап бірден белгілі бір диагноз қою дұрыс болмайды. Көп жағдайда ол ауыр аурумен байланысты болмайды, бірақ себебін тексеру арқылы анықтаймыз. Әсіресе бір құлақта тұрақты естілетін немесе жүрек соғысымен қатар соғып тұрғандай болатын шуылды тексерусіз қалдырмау керек. Ал шуылмен бірге есту кенет төмендесе, шұғыл медициналық көмек қажет.
– Көпшілік құлағын мақталы таяқшамен тазартады. Бұл әдеттің қандай қауіпті салдары бар?
– Негізінен, адам құлағы – өзін-өзі тазартатын мүше. Құлақтағы құлықты түгел алып тастауға тырысудың қажеті жоқ. Ол есту жолының терісін қорғайды, ылғалын сақтауға көмектеседі. Қалыпты жағдайда құлық біртіндеп сыртқа жылжып шығады, бұған жақтың шайнау кезіндегі қозғалысы да ықпал етеді.
Мақталы таяқшаны құлақтың ішіне енгізгенде құлықты тереңге қарай итеріп, тығындап қоюымыз мүмкін. Соның салдарынан құлақ бітеліп, есту төмендейді. Бұдан бөлек, таяқша есту жолының нәзік терісін жарақаттап, қабынуға жағдай туғызады, ал терең кетсе, дабыл жарғағын тесіп жіберуі ықтимал. Баланың құлағын тазалап жатқанда оның кенет қозғалып қалуы да қауіпті.
Күнделікті күтімде құлақ қалқаны мен сыртынан көрініп тұрған бөлігін жұмсақ, дымқыл шүберекпен сүрту жеткілікті. Құлақтың ішіне ештеңе тықпау керек. Құлық жиналып, естуге кедергі келтірсе, дәрігер оны қауіпсіз жолмен тазалайды.
– Құлақтың қабынуын үй жағдайында емдеп, дәрігерге кеш жүгінудің қандай асқынулары болады?
– Құлақ ауырғанда алдымен оның себебін анықтау қажет. Сыртқы есту жолының қабынуы мен ортаңғы құлақтың қабынуына қолданылатын ем бірдей бола бермейді. Дабыл жарғағының бүтін екенін білмей, өз бетінше дәрі, спирт немесе басқа сұйықтық тамызу қауіпті. Жарғақ тесілген жағдайда кейбір тамшы ішкі құлаққа зиян келтіруі мүмкін.
Ауру асқынғанда құлақ артындағы сүйектің қабынуы, яғни мастоидит, бет жүйкесінің зақымдануы сияқты жағдайлар туындауы ықтимал. Өте сирек болса да, инфекция ми қабықтарына немесе ми тініне тарап, менингитке, ми абсцесіне әкелуі мүмкін. Мұндай ауыр асқынулар әрбір отитте бола бермейді, алайда олардың қаупін елемеуге де болмайды. Үйдегі ем ауырсынуды уақытша басқанымен, қабынудың себебі жойылмауы мүмкін. Сондықтан жағдай нашарласа немесе емге қарамастан шағым сақталса, қайта тексерілу қажет.
– Ортаңғы құлақтың қабынуы есту қабілетін толық жоғалтуға дейін апаруы мүмкін бе?
– Ауыр асқынған жағдайда мұндай қауіп бар. Бірақ ортаңғы құлақ қабынған адамның бәрі естуінен айырылады деп қабылдамау керек. Жедел отит кезінде есту көбіне ортаңғы құлақта сұйықтық жиналып, дыбыстың өтуі қиындағандықтан төмендейді. Қабыну басылып, сұйықтық тараған соң есту қалпына келуі мүмкін.
Созылмалы іріңді қабыну дабыл жарғағы мен дыбыс өткізетін сүйекшелерді зақымдауы ықтимал. Ал инфекция ішкі құлаққа тараса, естуге жауапты құрылымдарға қайтымсыз зиян келіп, зақымданған құлақтың естуі қатты төмендеуі, тіпті толық жоғалуы мүмкін. Сондықтан құлақтан іріңнің қайта-қайта ағуына немесе естудің біртіндеп нашарлауына үйреніп кетуге болмайды. Ауырсынудың басылғаны құлақ толық жазылды дегенді білдірмейді.
– Балалар құлақ ауруларына неге бейім келеді? Ата-аналар қандай қателіктерге жол береді?
– Балаларда ортаңғы құлақ пен мұрын-жұтқыншақты байланыстыратын есту түтігі ересектерге қарағанда қысқалау әрі көлденеңірек орналасады. Түтік бітелгенде ортаңғы құлақтың желдетілуі бұзылып, сұйықтық жиналуына жағдай туады. Баланың иммундық жүйесі де әлі жетіліп келеді. Сондықтан мұрын-жұтқыншақтағы инфекциялардан кейін отит дамуы мүмкін. Аденоидтардың ұлғаюы да есту түтігінің жұмысына кедергі келтіреді.
Ата-ананың назардан тыс қалдырмауы тиіс жайттың бірі – баланың естуіндегі өзгеріс. Бала шақырғанда бұрылмаса, сөзді қайта сұрай берсе немесе теледидардың дауысын қатайтса, оны «тыңдамайды» деп ұрыспай, естуін тексерткен дұрыс. Құлақты таяқшамен шұқылау, бұрын қалған дәріні өз бетінше тамызу, ауырсыну басылған соң дәрігер белгілеген ем мен бақылауды тоқтату да зиян келтіруі мүмкін.
Сәбиге бөтелкені беріп, шалқасынан жатқан күйі жалғыз қалдырудан сақтанған жөн. Бұл кеңесті емшекпен емізуге бірдей телуге болмайды. Сондай-ақ баланы темекі түтінінен қорғау, мұрнымен тыныс алуы ұзақ уақыт қиындаса, дәрігерге көрсету маңызды. Отит қайта-қайта қайталанса немесе естудің төмендеуі сақталса, ЛОР дәрігері мен естуді тексеретін маманның бақылауы қажет.
– Құлақтың бітелуі мен естудің төмендеуін адамдар көбіне уақытша құбылыс деп қабылдайды. Қандай белгілер байқалса, шұғыл түрде ЛОР дәрігеріне қаралу қажет?
– Ең алдымен, бір немесе екі құлақтың естуі бірнеше сағаттың ішінде не үш тәулікке дейінгі аралықта күрт төмендесе, күтпей қаралу керек. Адам мұны жай бітелу деп ойлауы мүмкін, бірақ кейде оның артында кенеттен дамыған сенсоневралды есту жоғалуы тұрады. Мұндай жағдайда сол күні көмекке жүгініп, мүмкіндігінше 24 сағат ішінде ЛОР дәрігеріне немесе шұғыл көмек бөліміне жету қажет. Ауырсынудың болмауы қауіп жоқ деген сөз емес.
Құлақтан ірің не қан ағуы, қатты ауырсынуға қызудың қосылуы, құлақ артындағы ісіну мен қызару да жедел тексеруді қажет етеді. Егер бұған қатты бас айналу, жүре алмау, беттің бір жағының әлсіреуі, қатты бас ауыруы, мойынның сіресуі немесе сананың шатасуы қосылса, жедел жәрдем шақырған дұрыс. Осындай белгілер кезінде үйде өз бетінше құлақты тексеріп, тазалап, тамшы таңдап уақыт өткізуге болмайды.
– Сізді бүгін ең көп алаңдататын мәселе қандай – өзін-өзі емдеу ме, антибиотиктерді бақылаусыз қолдану ма, әлде құлаққапты шамадан тыс пайдалану ма? Неліктен?
– Өзін-өзі емдеу мен антибиотиктерді бақылаусыз қолдану мәселесін ерекше атар едім. Адам кейде аурудың себебін анықтамай, бұрын көмектескен дәрісін қайта қабылдайды немесе біреудің кеңесіне сүйенеді. Ал антибиотик кез келген құлақ ауырғанда қажет бола бермейді. Оны тағайындау туралы шешім диагнозға, адамның жасына және аурудың ауырлығына қарай қабылданады. Антибиотикті орынсыз қолдану жанама әсерлерге және бактериялардың дәріге төзімділігінің қалыптасуына ықпал етеді. Дәрігер тағайындаған емнің мөлшері мен ұзақтығын да өз бетінше өзгертуге болмайды.
Құлаққаптағы қатты дыбыстың қаупін де төмен бағаламау керек. Оның әсерінен болған тұрақты зақымды кейін дәрімен немесе құрылғымен толық жойып жіберу мүмкін емес. Есту аппараттары көмектескенімен, зақымданған жасушаларды қайта өсірмейді. Сондықтан оқырманға айтарым, құлақ күтімін ауырған күннен бастамаңыз. Дыбысты бәсең тыңдау, құлақтың ішін шұқыламау және естудегі өзгерісті дер кезінде тексерту күнделікті дағдыға айналсын.
– Уақыт бөліп, әңгімелескеніңізге көп рақмет!
Сұхбаттасқан
Перизат ЗАХРАДИН
Пікірлер жоқ. Бірінші болыңыз!